Κώστας Σπηλιωτόπουλος
Κώστας Σπήλιωτόπουλος
Ο καλλιτέχνης της ελευθερίας και του έρωτα
Ο Κ.Σπηλιωτόπουλος αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση εικαστικού καλλιτέχνη, τόσο για την διατύπωση της μανιέρας του όσο επίσης και για την αυστηρά προσωπική του γραφή. Πέραν τούτων, η βιωματική προσέγγιση της διαχείρισης του υλικού του αλλά και η θεματολογία του (αμιγώς ανθρωποκεντρική),καταδεικνύουν τη βαθιά αγωνία του δημιουργού που σκοπό του έχει τη μέθεξη του θεατή στα προσωπικά του οράματα. Μέσα από το έργο του Σπηλιωτόπουλου αναδύεται μια άδολη αγάπη για τον άνθρωπο και ένας βαθύς σεβασμός για τα όνειρα του. Οι φιγούρες του θεμελιώνουν την αυτοτέλεια τους πάνω στην ειλικρίνεια τους μέσα από μιαν αφηγηματική προσέγγιση, που αδιαφορεί για τη μορφή και εστιάζεται στο περιεχόμενο, ανασκαλεύοντας το αιώνιο αυτό ερώτημα με ένα τρόπο ευρηματικό αλλά ταυτόχρονα και αφοπλιστικά κατανοητό. Έχοντας διατελέσει επί αρκετά χρόνια μαθητής ενός μαιτρ του χρώματος και του σχεδίου, όπως είναι ο Αλέξανδρος Παπακωνσταντίνου, ο Σπηλιωτόπουλος αφομοίωσε από το μεγάλο αυτό δάσκαλο τα στοιχειά που του κέντριζαν το ενδιαφέρον και προχώρησε σε ένα αμιγώς προσωπικό μετιε, που πέραν της καταφανούς αυθεντικότητας του, ξεχωρίζει για τη ριζοσπαστικότητα του. Η επιλογή της θεματολογίας του, μαρτυρεί ένα Καλλιτέχνη που δίνει την προσωπική του μάχη για τα ευγενέστερα των ανθρωπίνων συναισθημάτων, μέσα από ένα κόσμο δομημένο πάνω σε αρχές που επιβάλει ο ίδιος, εξυφαίνοντας τα όρια της προσωπικής του μυθοπλασίας, σε μια εποχή που όλα τείνουν να είναι απρόσωπα. Αντιστέκεται με παρρησία στις σειρήνες ενός εύκολου εντυπωσιασμού και αναπτύσσει τις διατυπώσεις του βιωματικά και με μιαν αμεσότητα πρωτοφανή. Ο Σπηλιωτόπουλος καταλύει το χώρο γιατί μέσα από τους οραματισμούς του θέλει να αντιπαλέψει το χρόνο. Χωρίς το παραμικρό ίχνος υπαινιγμού, προβάλλει το συναίσθημα ως αιώνιο, υπενθυμίζοντας μας πως ακόμη και η πραγματικότητα μπορεί να πάρει διαστάσεις ονείρου. Το όνειρο από την άλλη μεριά, δεν δέχεται νομούς στην ανάπτυξη του, ούτε μπορεί να έχει όρια. Ξεδιπλώνεται μέσα σε δρόμους μυστηριακους, αγνοει το χρόνο και συχνά εκμηδενίζει τις βασικές αρχές της λογικής. Η ζωγραφική του Σπηλιωτόπουλου μας ξεναγεί με ενάργεια στα πεδία αυτά με ένα τρόπο καταλυτικό για τα συναισθήματα μας και τις νοηματικές μας διεργασίες, χωρίς καμία περιττή προσποίηση. Είναι μια ζωγραφική πραγματική, ειλικρινής και εμπνευσμένη. Γι 'αυτο και είναι μια μεγάλη ζωγραφική!
Ιωάννης Διαμαντόπουλος (Ιστορικός της τέχνης)
------------------------------------------------------------------
Costas Spiliotopoulos
The artist of freedom and love
Costas Spiliotopoulos constitutes an utterly distinct case of a plastic artist so for the expression of his work pattern as well as for his strictly personal writing.Except all the above,his based on experience approahc to managing his material as wellas his themes (an approach purely anthropocentric) demostrates the creators deep agony.The object of his agony is the communion of his audience to his personal visions. Through his work we depict not only an ingenuous love for the human, but also a deep respect for his dreams.The artist's figures found their indepedence on their honesty throughout a narrative approach which shows no interest inshape but on the contrary focuses on the substance.Thus he rakes up this eternal question in an inspired but in the same time disarmingly understandable manner. After being for several years an apprentice to a head artist of colour and design such as Alexanter Papaconstantinou,Costas Spiliotopoulos assimilated from this great master the elements that excited his interest and moved on to a purely personal work.His work indeed, beyond its obvious authenticiti, distinguishes for its radical nature. In these days, where everything seems to be impersonal,his choices of themes attest to an artist who fights his own battle for the kindest of human emotions.Within a world structured on principles of his own, he emphasizes the limits of his personal myth-making. Armed with the courage of his convictions, he resists to the temptation of easy impressions and he unfolds his expression in unpresedented directness based on his experience. Costas Spiliotopoulos abolishes space for by means of his vision, he seeks to wrestle with time.Without the slitest trace of hint, he brings out emotion as eternal, reminding us all that even reality can measure up to a dream.On the other hand, a dream neither obeys laws, as far as its expansion is concerned, nor has boundaries.It unfold in sacred paths, it ignores time and often it wipes out the basic principles of reason. The painting of Costas Spiliotopoulos guides us vividly in these fields, without any redundant assumption, in a catalytic way for our emotions and our intellectual faculties. It constitutes a relal, honest, inspired painting. For it is great painting.
Ion Diamantopoulos (historian of art)
Hellcat-The painting of freedom
Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009
The painting of Hellcat is the painting of freedom. The painting that attempts to escape the human pain and grief, carrying the message of hope as well teaching how to achieve joy, unity and freedom. Hellcat will unite people.Hellcat will lift them up and lead them to happines.
Costas Spiliotopoulos Style
http://costasspiliotopoulos.pblogs.gr/457567.html
